نقش برجسته پل آبگینه
نقش برجسته پل آبگینه (تیمور میرزا)

نقش برجسته پل آبگینه :

نقش برجسته پل آبگینه (تیمور میرزا) در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی کازرون در مجاورت روستای آبگینه و تفرجگاه زیبای پریشان و در کنار جاده قدیم کازرون به شیراز قرار دارد. در این نقش برجسته، چهره تیمور میرزا پسر حسین قلی میرزای فرمانفرما نواده فتحعلی‌شاه قاجار حاکم کازرون، ترسیم و حکاکی‌ شده است.
◀️در این نقش که با ابعاد ۴/۲۲ مترطول و ۲/۵ متر عرض و عمق ۱ متر، در ارتفاع ۲ متری از سطح زمین قرار دارد، تیمور میرزا بر یک صندلی تکیه داده و شیری را رام کرده است و در قسمت‌های مختلف این نقش اشعاری در وصف تیمور میرزا به خط زیبای نستعلیق حک شده است.
◀️نقش برجسته پل آبگینه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کازرون، بخش مرکزی، دهستان بلیان، روستای پل آبگینه، کنار جاده آسفالته، انتهای دماغه کوه حجاری شده است.

◀️این اثر در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

◀️در این نقش برجسته، تیمور میرزا پسر حسین قلی میرزای فرمانفرما، نواده فتحعلی‌شاه قاجار که زمانی حکومت کازرون را در دست داشته است، ترسیم شده است.

◀️ تیمور میرزا بر یک صندلی تکیه داده و شیری را رام کرده است. در قسمت‌های مختلف این نقش اشعاری در وصف تیمور میرزا به خط زیبای نستعلیق حک شده است.
◀️سراینده اشعار، وصال شیرازی و نویسنده آن عباس بن یحیی و استاد سنگ تراش این مجلس احمد حجار معرفی شده است.
◀️در سمت راست شاهزاده نقش محمدخان الله و در سمت چپ او نقش منوچهر خان که قلیانی را به حضور شاهزاده تقدیم می‌کند، کنده کاری شده است.
◀️نقش خسروخان تفنگ دار بر دیواره سمت راست و تصویر دیگری که اسم او مشخص نیست بر دیواره سمت چپ حجاری شده است. همچنین در سمت چپ شاهزاده نقش یک باز شکاری که روی پایه ای ایستاده است ترسیم شده است.
◀️یکی از متأخرترین آثار تاریخی موجود در حریم تالاب پریشان نقش برجسته تیمور میرزا است که در فاصله یک کیلومتری در شمال غربی دریاچه پریشان بر سینه کوه قرار گرفته است.

بیشتر بخوانید :  محوطه باستانی چُغازنبیل (دوراونتاش)

◀️نقش برجسته شکار فتحعلی شاه قاجار بیش از 150 سال قدمت تاریخی دارد و کتیبه‌های بسیار ارزشمندی با خط نستعلیق بر فراز این اثر نگاشته شده است.
◀️این نقش برجسته در نزدیکی محوطه تاریخی بیشاپور قرار دارد که این محوطه یکی از مهمترین محوطه‌های تاریخی ایران است و قدمت آن به دوران ساسانیان باز می‌گردد.